شادی و احساس گناه

 

 خیلی وقته که تصمیم گرفتم که فقط  مثبت بنویسم و مثبت فکر کنم اما نوشتن این مطلب لااقل برای خودم که همیشه جلوی چشمم باشه و به یاد بسپرمش ضروریه

 

زیشه بسیاری از بیماریهای روحی یک چیزه و اون احساس گناهه که خیلی وقتا این احساس گناه بیخوده

 

امروز خواهرم می خواست آهنگ گوش کنه مادرم بهش توپید که خاموشش کن مگه نمی دونی فردا وفاته ؟

 

هیچی نگفتم نخواستم دخالت کنم اما دلم که گرفته بود بیشتر گرفت

 

از اینکه تا کی می خوایم این عقاید پوسیده رو با خودمون حمل کنیم ؟ چند نسل؟ چند سال؟

 

 چرا تو دین ما اینقدر عزا داری ها پر رنگه ولی تولدا و شادی ها کمرنگ؟

 

ما که به پیامبر مون و اماما مون احترام می ذاریم اما چرا باید فقط مرگشون رو ایتقدر پررنگ جلوه بدیم که از دو روز قبل شادی رو یه خودمون حروم کنیم ؟مگه نرفتند پیش خدا پس دیگه چرا ناراحتیم؟

سوال

 چرا شادی کردن تو دین و فرهنگ ما زیاد خوشایند نیست در عوض

سبز

همه کشورای جهان سوم اینجورین همش دارن تو سرشون می زنن و غم و غصه ها رو پر رنگ می کنند برای همینه که همیشه از همه کشورا بدبخت ترند چون انرژی منفی این غصه خوردن ها و این احساس بد به خودشون برمی گرده

شیطان

فکر نمی کنم خداوند از شادی بنده هاش ناراحت بشه

چشمک

خدا دوست داره بتده هاش شاد باشند از این همه رنگی که تو طبیعت قرار داده می شه فهمید

قلب 

بی اختیار یاد این آهنگ شاهکار بینش پژوه افتادم که می گه : خدا دوست دارد من و تو بخندیم

بغل

پس لطفا ناراحتی ها رو به اسم خدا و پیغمبر تموم نکنید

چشمک

امیدوارم همه همیشه شاد و خوشحال باشیم

بغلقلب

/ 4 نظر / 9 بازدید

[گل]

يوسف

سلام - خوبي؟ هر چيزي به اندازه و در جاي خودش خوب و لازمه - اندازه نگه دار كه اندازه نكوست هم لايق دشمن است و هم لايق دوست [گل]

زهرا

سلام دین ما بهترین و زیباترین و در عین حال شادترین حقیقت عالمهف اما تا صاحبش نیاد نه تنها خودش که تمام عالم غمگین خواهد بود... حالا چه ما بخواهیم چه نخواهیم خودتونو تصور کنید وقتی باارزش ترین دارایی تون گم بشه یا از دستش بدینف آیا میتونین واقعا شاد باشین...؟ حالا تصور کنیم دنیای بعد از ظهور چه دنیای زیبایی خواهد بود... اللهم عجل لولیک الفرج [گل][گل]